حمل دریایی چین به ایران (بندرعباس) —— تای‌چانگ · ژوهای سرویس هفتگی · 20GP / 40HQ

از بندر تای‌چانگ یا ژوهای تا بندرعباس، زمان مرجع بخش دریایی حدود ۱۵–۲۵ روز است. با تحویل و تجمیع داخلی، اظهار صادرات، انتظار قطع اسناد و برنامه کشتی، و نیز ترخیص بندر مقصد و توزیع داخلی، دوره درب‌به‌درب عموماً ۲۵–۳۵ روز است. تحت تأثیر وضعیت کشتیرانی تنگه هرمز، ازدحام بندر مقصد و تعطیلات محلی، برای موعد ۷–۱۰ روز حاشیه بگذارید و رزرو را به دیرترین زمان تحویل نچسبانید.

هر دو بندر برنامه ثابت هفتگی دارند (مرجع ۱–۲ کشتی بزرگ در هفته) و 20GP و 40HQ هر دو قابل رزرو است. در فصل اوج و پیش از تعطیلات محلی فضا فشرده است. رزرو ۱–۲ هفته زودتر و اعلام دقیق نوع کانتینر و حجم توصیه می‌شود تا فضا قفل شود.

بر اساس دو شاخص حجم و وزن: حجم داخلی 20GP حدود ۲۸ مترمکعب و 40HQ حدود ۶۸ مترمکعب است (بین شرکت کشتیرانی و نوع کانتینر اندکی فرق دارد). به‌طور کلی زیر ۱۵ مترمکعب می‌توان خرده‌بار یا ادغام با بار دیگر را در نظر گرفت؛ ۱۵–۲۸ مترمکعب با 20GP اقتصادی‌تر است؛ نزدیک یا بیش از ۲۸ مترمکعب 40HQ اولویت دارد. بار سنگین به سقف وزن بستگی دارد. خط ایران وزن کل هر کانتینر (شامل بدنه) را نسبتاً سخت کنترل می‌کند و الزام رایج حداکثر ۲۲ تن است. برای کانتینر سنگین پیش از رزرو وزن را اعلام کنید تا طبق مقررات همان دوره تأیید کنیم.

نرخ خط ایران تحت تأثیر اضافه سوخت، بیمه جنگ، عرضه و تقاضای فضا و وضعیت محلی است و نوسان آن آشکارا سریع‌تر از خطوط اصلی است. یک نوع کانتینر در ماه‌های مختلف ممکن است تفاوت زیادی داشته باشد. به همین دلیل نرخ دلاری رایج در اینترنت ارزش مرجع محدودی دارد. روش ما این است: هنگام اعلام قیمت، اقلام شامل و غیرشامل فهرست شود و دوره اعتبار نرخ داده شود تا قیمت قرارداد و قیمت قابل اجرا دو پوست جدا نباشد.

بله، تحویل بار در سراسر کشور داریم. کشنده نزدیک محل بار ترتیب داده می‌شود، یا کالا با بارج / کشتی داخلی تا بندر تای‌چانگ یا ژوهای تجمیع و سپس بارگیری می‌شود. هر دو شیوه هزینه و زمان بخش داخلی را در نرخ می‌نویسند. مبدأ جنوب با ژوهای روان‌تر است و شرق، مرکز، شمال و کنار یانگ‌تسه با تای‌چانگ روان‌تر است.

اسناد پایه شامل فاکتور تجاری، لیست بسته‌بندی، بارنامه و گواهی مبدأ است و برخی اقلام گواهی انطباق (از نوع VOC/ISIRI) و مجوز واردات نیز می‌خواهند. شرح فاکتور باید مشخص باشد (فقط goods یا products کافی نیست)، لیست بسته‌بندی باید با بارگیری واقعی کاملاً یکی باشد و شماره کانتینر و پلمب نوشته شود، و اطلاعات فرستنده و گیرنده بارنامه باید با فاکتور و لیست بسته‌بندی یکی باشد و شماره مالیاتی واردکننده درج گردد. همه اسناد را پیش از حرکت کشتی یک بار از نظر یکسانی بررسی پیشین می‌کنیم؛ این حلقه‌ای است که بیشتر مشکل ایجاد می‌کند و آسان‌تر از پیش حل می‌شود.

اگر مدارک کامل باشد و بازرسی لازم نباشد، ترخیص عادی حدود ۷–۱۲ روز کاری است. اگر به کانالی برود که باز کردن کانتینر لازم دارد، ممکن است به ۱۵–۲۰ روز برسد. در عمل سه گلوگاه رایج است: نخست ثبت سفارش (Order Registration) و سهمیه ارز گیرنده آماده نیست و کالا به بندر هم برسد قابل خروج نیست؛ دوم شرح کالا و کد HS نادرست است و مستقیم کانتینر توقیف می‌شود؛ سوم گواهی مبدأ، گواهی انطباق و مانند آن ناقص است. توصیه ما این است: پیش از ارسال صلاحیت واردات و سهمیه گیرنده تأیید شود، نه آنکه پس از رسیدن به بندر تکمیل گردد.

بله. بندرعباس با ریل و جاده به داخل ایران متصل است. از بندر تا تهران حدود ۱۲۰۰ کیلومتر و حمل کامیون عموماً ۲–۴ روز است؛ تا شیراز حدود ۶۰۰ کیلومتر. توزیع داخلی پس از ترخیص را می‌پذیریم و مستقیم به انبار یا کارخانه تعیین‌شده گیرنده می‌رسانیم. اگر گیرنده فروش تدریجی بخواهد، نگهداری موقت در منطقه باندد و سپس توزیع نیز قابل ترتیب است.

پذیرش کالای خطرناک و کالای برقی در خط ایران پایین است. بیشتر شرکت‌های کشتیرانی نمی‌پذیرند یا درخواست جداگانه و هزینه اضافی می‌خواهند و الزام اسناد کانتینر نیز سخت‌تر است. هنگام استعلام شرح کالا، وجود باتری، شماره UN و مقدار Wh را صادقانه بگویید تا قابلیت حمل همان دوره را تأیید کنیم. کتمان نکنید — کشف پس از رسیدن به بندر به توقیف کانتینر، جریمه و هزینه توقف بندر منجر می‌شود و در نهایت بر عهده صاحب کالا است.

ارز تسویه، قالب اسناد و الزام انطباق خط ایران تابع مقررات جاری شرکت کشتیرانی، بانک و طرف ایران است و در دوره‌های مختلف تعدیل می‌شود. پیش از رزرو اصطلاح تجاری، اطلاعات فرستنده و گیرنده، شرح کالا و قالب اسناد را یک بار بررسی پیشین می‌کنیم و مسئله آشکارا غیرمنطبق را پیش از اعزام متوقف می‌کنیم تا پس از رسیدن به بندر منفعل نباشید.